Aankomst Koh Rong

Op naar onze laatste bestemming: Koh Rong. Gelukkig maar, want in Phnom Penh hing veel smog vandaag en raadden ze af naar buiten te gaan of een mondkapje op te doen. Net op tijd weg. De auto reed weer voor en na 2.5 uur over een nieuwe tolweg kwamen we aan bij de toerist pier van Sihanoukville. Daar werden we gedropt bij het kantoortje van de speed ferry die naar de pagoda pier gaat, in de buurt van ons resort. Er werd nog snel een foto van ons gemaakt door de chauffeur - maar waarom? Als bewijs dat ie ons heeft gedropt, of gewoon voor de leuk?

De man van het kantoortje controleerde de lijst en ja hoor, onze namen stonden erop. Tassen droppen en toen werd er naar een café aan de overkant gewezen en de wc was om de hoek. Op de deur van het café hing alleen een briefje: de komende 3-4 maanden zijn we dicht. Lekker dan, zeg dan dat er geen café meer is. Na een korte inspectieronde bij de haven was er alleen een 7-11 winkeltje open. De rest van de kiosks waren allemaal leeg. Kennelijk is het hier ooit drukker geweest? Dan maar bij de 7-11 inspecteren…. Ja hoor, ze hebben ijscappucino en ook nog muffins en chocoladebroodjes. Prima. Even een picknicktafel uitgezocht op de koelste plek, met briesje, en toen bijna 2 uur wachten. 

Dat werd uiteindelijk bijna 3 uur, want netjes op tijd meldden we ons bij het kantoortje…. Nog even wachten….toen met tas naar een pier, daar tas weer neergezet en toen moesten we weer 15 minuten wachten onder een afdakje. Dat werd 45 minuten, want tegelijkertijd gingen twee andere veerboten weg en de loopplank en pier was te smal om alles tegelijk te verplaatsen. Dus wachten tot iedereen op die boot zat. Toen moesten er nog 20 dozen met airco’s op onze boot worden gesjouwd, en toen konden we onze tas weer een stukje verder verplaatsen de pier op, op de boot springen en toen weer wachten… Er werden nog meer dozen ingeladen en voor de mensen was nog net plek. In het gangpad stonden de dozen; tot zover het beleid: gangpad vrijhouden voor noodgevallen… Als laatste de koffers aan boord, waarbij we een plons hoorden en er een zilverkleurige koffer in het het water dreef. Jammer dan. Die werd er weer uit gevist en stoïcijns tussen de anderen gegooid. Het leek even of Fokke’s tas op de kade achterbleef, maar op het laatst toch nog aan boord. Ondertussen zijn de tassen drie keer onnodig verplaatst - dat had efficiënter gekund… maar ja, dat is Nederlands denken, hè? 

Toen vol gas de zee op… gelukkig redelijk kalm, want gisteren waaiden de cornflakes nog uit mijn yoghurt op het dakterras, zo hard waaide het. Na een uur kwamen we aan op de pagoda pier waar een ontvangstcomité van resortpersoneel stond te wachten. Wederom chaos van tassen op de pier, wat hoort bij wie en waar moet het heen? Na wat uitzoeken en aanwijzen verdween onze bagage in een bootje en konden wij via het strand naar het resort lopen. En inderdaad, het zand is bijna wit, de zee blauw en de palmen wuiven. Laten we nou de mooiste bungalow hebben op het strand, nr 1, met zeezicht! Naast het zwembad en het restaurant, dus plons, ja, het zwembad is goedgekeurd. Daarna naar de strandbar en ja hoor, ook goedgekeurd en de mojito ook. Happy hour van 4 tot 7, dus 3 uur, maar het personeel hier is permanent happy…wat wil je ook, als je hier mag werken. Heel naar allemaal … Zullen we dan morgen eindelijk een vrije dag nemen????