Reis naar Siem Reap

Onze overnachting in ons Khmer huisje op Koh Trong zit erop. Ook wel weer fijn, vooral omdat er een mug aan de binnenkant van de klamboe zat. Maar daar kwam ik pas om half 3 vannacht achter. Fokke deed de fan even uit en toen hoorde ik hem gelijk, maar aan de verkeerde kant van het gaas. Grrrrr… Fan toch maar weer aan, dat jaagt de muggen weg. Fijn dat de fans hier vijf standen hebben, maar er doen er altijd maar twee of één: keihard aan en uit. Of één stand: kapot. Dan maar keihard aan, waardoor je bijna je bed uit blaast en de klamboe bijna bol staat, maar ja. Zonder is weer net te benauwd, want het koelde vannacht slechts af tot 27 graden. Oordoppen in en oogmasker op, dan heb je er minder last van de wind. 

Een paar muggenbulten rijker zaten we voor 7 uur al aan het ontbijt. Proberen wat eten weg te krijgen, maar dat valt niet mee in de ochtend. De tuktuk was er al en bond onze tassen alvast goed vast op de tuktuk. Sleutel inleveren, dank voor de goede zorgen en zo werden we weer dankbaar uitgezwaaid door het personeel. Op naar de ferry, die lag al klaar. Net als je wilt vertrekken en de boot vol zit, komt er nog een motorvrachtwagen aan: de vuilnisman. Die moest ook nog even mee. Wat scooters inschuiven en ja hoor, het paste. Althans, volgens lokaal gebruik. De laadklep blijft tijdens het varen naar beneden hangen, maar dat kan hier allemaal. Een andere veerboot kwam aan toen wij weg gingen en er perste zich nog even een lokaal vissersbootje tussen. Klong, pang, alle boten stoten tegen mekaar aan en op de andere veerboot reed weer met veel kabaal een motortaxi de helling op. De veerboot was nog niet eens aangemeerd en ze rijden er al af, door het water en het zand en dan hopen ze dat ze niet vast komen te zitten. Zuinig met hun spullen zijn ze niet echt. 

Aan de overkant van de rivier zagen we al een minibus staan halverwege de ;pier….het zou toch niet voor ons zijn? Er waren veel Franse reizigers op de boot, dus mogelijk voor hun? Er stond ook een tuktuk, die zou wel voor ons zijn. Mr Ra stond al te zwaaien en ja hoor, een man rende ons tegemoet, nam de tassen over en hoppa, die ging in het minibusje. Wij er achteraan en rijden maar. Op naar Siem Reap, ongeveer 6 uur rijden. Langs rijstvelden en platteland, wat echt plat was. Hij reed niet echt supersnel en het inhalen, tja, zeg ik niks meer over. Na een uur stopten we bij een  garage, dus we vreesden dat er iets mis was en we vertraging op zouden lopen, maar na wat blikken op de zijkant van de auto gingen we toch weer verder. Krassen of deuken misschien? Geen idee. Onze chauffeur was enorm aan het gapen, wat niet echt een prettig gevoel geeft. Wat moet je ermee? Zijn rijden bleef hetzelfde, dus hij leek nog wel alert, hoewel hij soms echt te dicht op de voorganger reed, maar dat is hier normaal; je kan zien wat er zijn achterbak ligt.

Na 4 uur rijden, 3 series op Netflix en een dutje, hadden we pauze: toiletbezoek en iets eten. Het toilet was oké en schoon, zowel hurk- als pottoiletten, dus dat scheelt. Het restaurant was enorm groot en hoog, maar we hadden geen zin in warme hap, dus bij een winkel wat koekjes en fruit gekocht en een ijscappucino. Kunnen we weer door… de chauffeur zal wel denken: die kunnen snel eten! En door! Dus half 3 stonden we voor het hotel in Siem Reap, dus 5.5 uur over gedaan. Er staat een mannetje bij het hotel met een fluitje die je helpt bij het oversteken. Beetje overdreven, maar wel geinig. Gastvrij in elk geval. Hier vlakbij zit een restaurant, wat een soort sociaal project is. Daar worden jongeren opgeleid, dus we gaan daar straks waarschijnlijk een hapje eten. Nog even een handwasje van onze korte broeken, waar het zand vanaf kwam, hoezo stof? En dan rust, want morgen een intensieve dag naar Angkor Wat op het programma….