Fokke en Sukke gaan fietsen

Voor de zekerheid wekkertje gezet, want je weet het nooit met die jetlag, maar half 9 waren we present. Heerlijk ontbijtje, zelfs met yoghurt, de bekende tropische vruchten en een omeletje dat ter plekke wordt bereid. Toppie. Klaar voor sightseeing van Luang Prabang. We kunnen hier gratis fietsen lenen, dus goed plan. Gisteravond bleek het toch wel stukje lopen en met de temperaturen hier, moet je energie besparen waar het kan.  Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken, maar de eerste fiets die er stond, had geen verstelbaar zadel. Dus even verder speuren en daar stond een kleine gele fiets, maar wel met verstelbaar zadel. Hup, op de hoogste stand en dan komen mijn knieën net niet aan het stuur. Fokke de andere fiets, met mandje, jippie, kan mijn fototas in. Off we go! Om de hoek gelijk de French bridge over. Die bestaat uit smalle planken in de lengte gelegd, dus was blij met mijn evenwichtskunsten dat ik de overkant haalde zonder van de plankjes af te rijden. Gelijk maar naar het einde van de stad gefietst naar de mooiste tempel, nu het nog vroeg is. Poeh, af en toe vals plat, maar gehaald. Bij een andere tempel onderweg hingen er al monniken over de balustrade, ook een mooi gezicht. Even bij de rivier gekeken, fiets op slot… oh, oh. De sleutel wil niet uit het losse fietsslot. Hadden we niet gecontroleerd. Stom. Je gaat er vanuit dat het werkt, maar even vergeten waar we zijn. Dan maar slot door de spaken en sleutel erin laten, een beetje verstopt achter een stang. Dat ging nog goed.
Toen stukje verderop naar de tempel Wat Xienthong. Fietsen geparkeerd en eerst maar tempel bekijken. Mijn broekspijpen nog iets naar beneden getrokken, maar nee, ik moest toch een omslagdoek huren om mijn knieën verder te bedekken. Prima, doen we dat. Slippers uit en binnen kijken. Prachtige mozaïeken op de muur. Gouden Boeddhabeelden en donkerrode muren en plafonds. Blijft mooi. Bij het volgende gebouwtje moest je snel een foto maken van het gebouwtje, voordat er een hoofd uitstak van een van de vele Chinese toeristen. Ook bij de mozaïek van de levensboom stonden ze in de rij, dus een beetje de mensen omzeild om de tempel op de foto te krijgen. Sinds er een goede weg is gemaakt van China naar Laos schijnen hier drommen Chinese toeristen te komen, die helaas een puinhoop achterlaten waar ze geweest zijn. Dus die groepen moet je een beetje voor zijn. Teruglopend naar de fiets viel er voor ons een vrouw om met de fiets. Tja, nooit de voorrem van een mountainbike inknijpen… Haar overeind geholpen, ze bleek Nederlands en het viel mee. Daarna zagen we onze eigen fietsen en bleek het fietsslot onder aan de fietsen te hangen en het wiel van Fokke zat een slagje in. Beetje gebogen en getrapt, hup fiets weer op, tot ik achter me gekraak hoorde. Krrrggg, fietsketting van Fokke lag er ook af. Dichte kettingkast, dus daar kan je zelf niks aan fixen. Dan maar verder lopen met fiets aan de hand en plan bedenken. Zittend bij een koffiebar aan de rivier het hotel gebeld. Ja, hallo, we hebben een kapotte fiets, ja, zei de mevrouw,  we bellen zo terug….  Dus niet. Waarschijnlijk toch niet begrepen. Dus weer gebeld, nu een man aan de telefoon die nog van niks wist. Fiets kapot, dus is het een optie om andere fiets te brengen? En ook gelijk een werkend slot? Oke, 15 minuten. We zitten bij Saffron café… klein halfuurtje later stopte er een tuktuk met daarin een nieuwe fiets en slot. Perfect! 
Helemaal blij en vol goede moed op pad tot de volgende kruising: pang, krieks. Brak de borging van mijn zadelpen af. Tja, zat toch te hoog, denk ik, en dat kleine hobbeltje in de weg was de genadeklap. Nou, we gaan niet weer bellen (hallo, 2e fiets is ook kapot?) dus op de laagste stand verder gefietst met mijn knieën. Inmiddels gevoelstemperatuur 38 graden dus even mijn tomatenhoofd afgekoeld voor lunch bij Chez Auguste. Graag een crepe, smoothie en kan deze plafondventilator ook aan? Denk dat ie kapot was, want de ventilator verderop ging een standje harder en wij kregen een glimlach zonder uitleg. Een cultuurdingetje, schaamte, dus we laten het zo. Daarna met laatste energie terug naar hotel, fietsen gedumpt: ja, we zijn terug, maar jullie hebben nog wat reparaties voor de boeg…. Zwempak aan en sissend het zwembad in. Even afkoelen. Nu nog verzinnen hoe we vanavond bij een restaurantje komen….