Koh Trong eiland

Vanochtend tropisch ontbijtje gehad met weer zicht op de rivier. Eigenlijk niet normaal, dus goed om dat even te beseffen. Tijd om weer verder te trekken. We verwachtten een tuktuk, maar er kwam al een minibusje, dus we konden toch in één keer door naar Kratie. De eigenaar bij zijn huis afgezet in Stung Treng en toen door. Ook deze chauffeur was gek op toeteren wat weer geen enkel effect had. De straathonden worden er niet anders van en ook medeweggebruikers trekken zich er niks van aan. Dus wat het voor nut heeft? Misschien om te laten merken dat ie er aan komt in een grote bus, een soort statussymbool? Het inhalen blijft een dingetje hier….ze gaan inhalen terwijl er een tegenligger aan komt en gaan dan seinen met de lampen: aan de kant. Dat die geen middelvinger opsteekt is verwonderlijk, want ze rijden recht op je af. Soms moet een scooter zelfs ervoor in de berm. Ik kloet niet teveel meekijken, maar ja, alleen maar aan de zijkant naar buiten kijken word je misselijk.

Halverwege stapte hij twee keer uit en ging eerst bij de achterbanden kijken en later bij een voorband. Sindsdien reden we een stuk trager, dus kennelijk merkt hij iets geks? Ze rijden op een slechte weg ook even hard als op een goede weg, dus als er onderdelen verliezen of kapot gegaan, zou me dat niks verbazen. De gang was eruit, maar na ruim 2 uur rijden kwamen we toch nog aan in Kratie. Weer even langs de reisagent. Die kwam natuurlijk met de vraag: wat gaan jullie morgen doen? Daar was ik op voorbereid, dus vroeg hem naar suggesties. Dit is de plek om de Irrawaddy dolfijnen te spotten, dus die moet je wel gezien hebben. Ik vind ze lelijk, maar op zich zijn dolfijnen wel leuk. En dan nog langs een pagode met 3000 treden, mwah, maar ja, dit waren volgens Chat GPT de nummers 1 en 2. Laten we dat maar doen dan. Nog even gewacht tot de veerboot er was en toen met de tuktuk naar de pier. Hij wou net weggaan, maar we konden nog net mee. Even persen, want er moest ook nog een scooter met zijspan mee. Met veel geweld werd die erop gereden. Hij zag er al niet uit, met kaal zaden en stuk uit het spatbord, meer een naked bike, maar na dit gekraak denk ik dat ie nog wat meer naked is. Het meisje van de veerboot riep alleen maar OMG, OMG…. 

Aan de overkant zelf bij de pier naar boven gelopen en even later kwam de tuktuk van het resort ons oppikken. Weer over een betonnen fietspad, waar je af een toe uit moet wijken voor hanen en kippen, om geen chicken curry te krijgen… we zitten in een houten Khmer huisje, typisch voor dit eiland. Dit keer met een wortel op ons bed, gemaakt van twee handdoeken, een bruine en een oranje, hoe verzin je het…? We hebben een doorwaaihuisje met klamboe en fan. Naarmate het later wordt, hoor ik steeds meer tropische geluiden. De oh oh vogel is er ook weer. En muggen en insecten… ben benieuwd hoeveel bulten we morgen erbij hebben….