Fietsen op Don Khone en Don Det

Gisteren al voor de zekerheid twee fietsen gereserveerd voor vandaag, maar je raadt het al, alle fietsen weg… waarom verwachtten we dit al? Ze schreef ook niks op, dus zal er wel vanuit gegaan zijn dat er genoeg waren. Twee te weinig dus. Dus werd een fietsverhuur gebeld om twee fietsen te brengen. Ondertussen onze e-visa voor Cambodja uit laten printen bij de receptie, ook weer geregeld. Even wachten en toen kwamen er twee fietsen aan op een tuktuk. Dit plaatje kennen we… de eerste goede fiets moet hier nog gemaakt worden en bij het zien van ons werd het zadel al even versteld. Omhoog dus. Althans die van mij, die van de andere fiers werkte niet. Even proberen en ja hoor, zachte band. Kun je die nog even oppompen? Eh, geen pomp bij zich natuurlijk, dus hij kneep erin en zei dat ie nog prima was. Dikke prima ziet er bij mij anders uit, maar goed. Tja, een beetje extra weerstand dus, we doen het er maar mee. Hopen dat ie niet nog verder leegloopt. In Nederland zou niemand er zo mee gaan fietsen, maar ja, we hanteren hier andere standaard. Ik was nog niet weg en ieks, skrieuw, even de remmen proberen. Nou, een remweg van 10 meter en de remmen slijten aan de band aan, dus al piepend en krakend op weg. Af en toe even gestopt om de rem wat van de band af te buigen. Bij het zien van een koe of overstekende waterbuffel op tijd beginnen met remmen. Het fietspad, waar die er was, was prima, breed genoeg voor twee en om een scooter te passeren. Eerst naar de zuidpunt van Don Khone, waar een oude locomotief moest staan en een oude Franse haven. Dat was een gat waar je een boot kon lanceren, zou vast historische waarde hebben, maar dat zag je er niet echt aan af. De locomotief was nog kleiner dan die hier om de hoek, maar we hebben weer cultuur gesnoven.

Door naar een waterval. Niet zo groot als die van gister, maar toch weer mooi en ruig. De zipline en het café aan de overkant was even in reparatie. Vanaf de ticket office was het verder lopen dan we dachten en ondertussen was de bewolking weg. Vanochtend nog grijs wolkendek en regenvoorspelling, dus geen petje voor de zon mee. Water kopen we onderweg wel. Alleen waar? Rijstveld en rimboe onderweg. Pas bijna in ons dorpje even bij een cafeetje gestopt voor een ijscappucino. Die was heerlijk, maar kwam net iets te laat. Ik zag al zwarte vlekken, dus tijd om even de onderkant van een boom te bekijken. Speurend waar ik kon gaan liggen, allemaal plekken in de zon en beton, Fokke op onderzoek gestuurd richting rivier. Ja, daar was een boom. Dat haalde ik nog net. Benen omhoog en toen kwam er weer kleur in mijn gezicht. Hopen dat ik niet in een koeienvlaai ben gaan liggen. Gelukkig voel ik het aankomen en kon voordat ik tegen de vlakte ging er zelf bij gaan liggen. Niemand heeft iets gemerkt, dus even later kwam ik weer terug en gelijk een 2e ijscappucino en pannenkoek besteld. Suiker erin. Daarna toch maar even bij hotel bijgekomen en petje gehaald. En door!

Check. Klaar voor eiland twee: Don Det. Hier zitten op de noordkant meer backpackers, maar dat viel nu ook wel mee. Voor de meute aan een heerlijke smoothie met banaan, mango, kokos en yoghurt bij Oi’s place gedronken, met zicht op de rivier. De sunset wachten we niet op, stel dat het romantisch wordt, haha….tijd om af te koelen onder de koude douche in ons hotel. Onderweg nog badderende waterbuffels gezien en vele guesthouses, van simpel tot… eenvoudig. Vanavond lekker gegeten aan de overkant, groene curry en mijn lievelingstoetje in Azië: warme banaan in kokosroom. Dat was Laos, was geweldig, morgen de grens over naar Cambodja. Zal ons benieuwen hoe efficiënt dat gaat….