Li Phi Somphamit waterval

Vandaag zou na het ontbijt en het uitchecken er een transfer klaar staan, en dat klopte. We hadden geen tijd doorgekregen, dus mogelijk was hij er al een tijdje, want hij zette gelijk de sokken erin. De meeste Laotianen tot nu rijden erg kalm en voorzichtig, maar hij had een snelheidsrecord te vestigen, denk ik. Ik hou wel van een beetje doorrijden, maar ik keek af en toe opzij of Fokke het nog trok, maar die trok nog niet wit weg. Wel zei hij op een gegeven moment heel gelaten: het is niet echt verantwoord zoals hij rijdt… Je meent het! Tja, niks tegenin te brengen. Comfortabel rijden had hij nog niet van gehoord. Ik kwam serieus twee keer van de achterbank af doordat hij door kuilen heen raasde. Bij een inhaalmanoeuvre bedacht hij zich nog net op tijd, en hij reed rakelings langs scooters. Beetje aso. Door een dorp toeterde hij en verwachtte dan dat de koeien, straathonden en hanen vanzelf aan de kant gaan, maar die bleven midden op de weg zitten. Ook overstekende eenden trekken zich niks aan van zijn getoeter. Hij zat maar frustrerend te toeteren… 

Bijna drie uur en een hartverzakking later kwamen we aan bij Nagasang. Vanaf daar kan je een bootje nemen naar een van de eilanden in de Mekong rivier. Wij kregen een privéboot, goed geregeld, en na een stukje varen om wat eilanden heen, kwamen we aan bij eiland Don Khone, waar we verblijven. Aangekomen aan wal stond er al een tuktuk klaar die ons naar het hotel bracht. Lekker dan. Nog even door een wolk van schooljeugd gereden, want de school kwam net uit en dan zijn we er al weer. Check. Inchecken en gelijk een eettentje gezocht voor lunch: bij de buren met zicht op de Franse brug. Mangoshake en pannenkoek met banaan en honing. Lekker briesje erbij, want inmiddels is het hier weer 28 graden. Gisteravond was het amper 20 graden met wind en liepen we nog met een trui aan. Dat wen je snel af…

Na de lunch een wandeling gemaakt naar de zuidwestkust van dit eiland waar een waterval moest zijn. Nu hebben we er al minstens vijf gezien, maar blijft mooi en dan heb je een doel met wandelen. Ondertussen waterbuffels, koeien en weer huizen op palen gezien, leuke taferelen. De watervallen waren meer dan wat we hadden verwacht, met meerdere watervallen en stroomversnellingen, want de rivier is hier heel breed. Er waren ijzeren hangbruggen gemaakt over stukken van de rivier waar je alles nog beter kon zien. Het zag er nieuw en degelijk uit, dus dat durven we wel aan. Het schommelt een beetje en kost 12 dollar, maar zeker de moeite waard. Fokke bleef maar filmpjes maken. Het wandelingetje duurde dus wat langer dan verwacht, dus die kokosnoot bij het kraampje bij de ticket office was een goed idee. Slurp, er zit enorm veel kokosmelk in, maar had enorme dorst, dus was snel op. Geen zin meer om terug te lopen, dus met een tuktuk terug. De dame van de tuktuk lag net een dutje te doen in een hangmat, maar voor klanten kwam ze eruit: weer 2 euro verdiend. Nog even een plons in het zwembad, even lezen bij een ligbedje aan de rivier en dan eten bij Emily’s noodle restaurant voor weer een lekkere roerbakmaaltijd. Het is hier fantastisch!